WIE WEET KOMT JEZUS DICHTERBIJ

De bedoeling van het avondmaal? Het is eigenlijk heel eenvoudig: de beleving van de relatie met Jezus Christus. Hij kan op afstand raken. Het is zo lang geleden. Hij leefde in zo’n andere tijd. Zijn ideeën lijken in het digitale tijdperk  achterhaald. De hemel ver weg. In de tekens van brood en wijn komt Hij dichtbij.

Er is meer. Het avondmaal beoogt ook de beleving van de relatie met elkaar. Jezus zelf heeft het avondmaal ingesteld. Bij elke viering roept hij zijn verbondenheid met de vierende gemeente in het leven door zijn Geest.  En de verbondenheid van wie brood en wijn met elkaar delen. We worden close met elkaar. Eén!

‘De voortdurende gedachtenis van Christus en zijn liefde voor ons geeft ons een leven dat vol is van Hem – waarin we onafscheidelijk zijn.’ (A. van de Beek) Van hem en elkaar.

Lezingen: Jeremia 31 : 31 – 34 en 1 Korintiers 11 : 23 – 26

‘Want wat ik heb ontvangen en doorgegeven, gaat terug op de Heer zelf.’

                                                                                                1Korintiers 11 : 23

Op afstand

Jezus is omgeven door de dikke mist van heel lang geleden. Hij leefde maar liefst 2 millennia terug. 2000 jaar. Hij vervaagt verder, doordat zijn leven zich in een andere wereld afspeelde, kilometers hier vandaan, 4500 km, in een Joodse wereld die allang verdwenen is. Het Judea van Pontius Pilatus. Jezus staat behoorlijk op afstand van onze digitale wereld. En we zijn er nog niet. Hij is nu in de hemel, vertelt de Bijbel.  Ergens achter de sterren bij God, hoorde ik vertellen. We zoeken naar woorden voor die onbekende bovennatuurlijke zone die voor ons gevoel oneindig ver weg lijkt te zijn, miljoenen lichtjaren verwijderd van onze planeet. We doen er nog een schepje bovenop. Jezus raakt  uit beeld door een omgeving die hem achterhaald vindt. Men houdt hem voor een personage uit een antiek boek uit een musea, de kerk geheten. Allemaal oorzaken waardoor Jezus  uit het gezichtsveld kan verdwijnen. Hij lijkt dank wel alsof het nooit Pasen is geweest. Wie gelooft er nog in hem en in zijn betekenis? Wij! Wij geloven in hem. We willen graag in hem geloven en in alles waar hij voor staat. We proberen te geloven, ondanks de afstand die we net als ieder ander kunnen ervaren. En als Jezus aan het verdwijnen is dan vragen we, bidden we, of het niet mogelijk is dat de afstand tussen hem en ons wordt overbrugd. Kunt U niet dichterbij komen? Wilt  U alstublieft close met ons worden? Wij willen zo graag dat U voor ons gaat leven. Is het niet mogelijk dat wij U een keer te zien krijgen, voelen, horen, tasten hier en nu, al is het maar even? Is het mogelijk, Jezus, dat het vandaag opnieuw Pasen wordt? U leeft en wij met U! Wakker het vlammetje van Pasen bij ons aan! Versterk ons geloof in U! Ja, dat kan! Waarom niet?

Gedachtenis

Je kent toch de overlevering van lang geleden uit de nacht dat hij overgeleverd werd? Doe iets moois! Begin met het nabootsen van de inrichting van de ruimte, waar Jezus met zijn volgelingen zijn laatste Paasmaaltijd nuttigde, 4538 km hier vandaan. Leef je in! Op die locatie, ben je nu! Overigens, een tafel volstaat. Het gaat om het idee. Zet daarop de sedermaaltijd klaar. Nou ja, brood en wijn zijn voldoende. Het gaat vooral om de symboliek. En doe in die iconisch setting vervolgens Jezus, de gastheer, precies na! Laat de handen van iemand van jullie zijn handen zijn. Breek het brood, zoals hij het indertijd moet hebben gebroken! Laat zijn woorden uit die nacht voor zijn kruisiging een van jullie herhalen. ‘Dit is mijn lichaam voor jullie!’ ‘Dit is mijn lichaam voor jullie!’

Deel vervolgens de stukjes brood met de broeders en zusters. Wie weet, -echt grip hebben we er niet op- dat we, wanneer het brood eten en geloven, diep worden geraak door zijn zelfovergave voor de wereld, voor ons, door de kracht van Jezus’ Geest. Hij verschijnt! Neem daarna de beker en spreek Jezus na: ‘Deze beker is het nieuwe verbond dat door mijn bloed gesloten wordt.’

‘Deze beker is het nieuwe verbond dat door mijn bloed gesloten wordt.’ Wanneer we de beker aannemen, de wijn daaruit drinken en geloven, wie weet -de wereld van God is niet maakbaar- wie weet, dat we door zijn Geest diep worden geroerd door het offer van de liefde, dat Jezus heeft gebracht voor het heil van alle mensen, voor ons behoud. Door de handelingen, de woorden, het eten van brood en wijn komt hij dichterbij. De viering van het avondmaal brengt een tegenbeweging op gang in een wereld die Jezus opstand heeft gezet. We gedenken Hem in zijn liefde tot het einde en beleven in het geloof de sterke band die we hebben met hem. Het avondmaal bevestigt de unieke en herstelde band met God en met elkaar. In de praktijk van alle dag willen we die verbondenheid met de hemel en elkaar tot uiting laten komen.

We zullen het er over eens zijn, dat de maaltijd van de Heer voor herhaling vatbaar is. Want wanneer wij er met hart en ziel aan deelnemen rijst in de tekenen van brood en wijn en door zijn woorden de gestalte van Jezus Christus

voor ons op. Zo dichtbij! Zo voelbaar als het brood en de wijn.

4 en 5 mei

Overigens, het gebroken brood en de vergoten wijn, de tekens van het lijden en sterven Jezus  kunnen ons  op het verkeerde been zetten. Het been van 4 mei. Dodenherdenking. De Maaltijd van de Heer wil geen begrafenismaaltijd zijn. Jezus is niet dood. Hij leeft! De sfeer van 5 mei, Bevrijdingsdag, past beter. We gaan aan Tafel bij Jezus Christus, die zich als de Levende laat kennen in de vierende gemeente.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie