Jezus bidt voor eenheid en wij bidden mee

Nederland telt meer dan 648 verschillende kerken en kerkelijke genootschappen. Althans: zoveel kerken staan opgesomd in het Handboek Christelijk Nederland. ‘De vele kerken zijn uiting van het verlangen om het evangelie op de eigen manier een plaats te geven,’ las ik. De kracht daarvan is het authentieke geluid. De zwakte het verlies aan eenheid en gevoel voor identiteit, die men kan ontlenen aan de gemeenschap met elkaar. ‘Samen staan en gaan we voor hetzelfde evangelie.’ Wanneer Jezus bidt voor eenheid onder de christenen, dan heeft hij de schaduwzijden van de verdeeldheid op het oog. ‘Laat alle gelovigen samen één zijn. Net zoals wij samen één zijn, Vader. En laat alle gelovigen ook één zijn met ons,’ staat er in Johannes 17 : 21.

Wat betekent Jezus’ hogepriesterlijke gebed voor de stappen naar eenwording tussen de beide wijkgemeenten, die op dit moment worden gezet?

Lezen: Johannes 17 : 20 – 26

‘Laat alle gelovigen samen één zijn. Net zoals wij samen één zijn, Vader. En laat alle gelovigen ook één zijn met ons.’

Johannes17 : 21

Jezus bidt voor eenheid
Tijdens de Pesachmaaltijd op die bewuste Witte Donderdag, toen Jezus het avondmaal instelde en hij ook de voeten van zijn discipelen waste, bad Hij
voor de eenheid onder christenen in welke tijd ze ook zouden leven en waar ter wereld zij ook zouden wonen. In zijn hogepriesterlijke gebed uit het evangelie van Johannes staat: ‘Laat alle gelovigen samen één zijn.’ Jezus bad voor zijn discipelen toen en daar. Hij bad ook voor ons hier en nu. En volgens de Hebreeënbrief doet Jezus als de opgestane en verheerlijkte Heer in de hemel
nog altijd voorbede voor zijn volgelingen. dus ook voor eenheid tussen de leden van de Ambrosiuskerk en de leden van de Kerk en de Haven. Als je daar over nadenkt. Er wordt voor ons die de eenheid zoeken gebeden. En die bidt voor ons is niet de eerste de beste!

Dankbaarheid
Als het gaat over de eenheid van de kerk, in het bijzonder als het gaat over de weg naar samen, die de Ambrosiuskerk en onze gemeente zijn ingeslagen, dan kun je het hebben over de opdracht daartoe. De vereniging van beide wijkgemeenten moet. Gedreven voorstanders van één Protestantse Gemeente te Waalwijk kunnen zelfs spreken over een heilig moeten. Jezus echter spreekt over eenheid niet in termen van een gebod. ‘Gij zult!’ Hij spreekt in termen van een gebed. ‘Laat alle gelovigen samen één zijn. Net zoals wij samen één zijn, Vader. En laat alle gelovigen ook één zijn met ons.’ Geen gebod, maar gebed.
Dat is toch een andere benadering van een fusie. We zitten dan op een andere golflengte. In Johannes 17 beveelt hij zijn discipelen niet om samen één te zijn.
Hij bidt. Hij bidt tot de Vader dat zij en ook wij in Waalwijk allemaal één zullen zijn en wel naar het model van de innige eenheid tussen de Vader en de Zoon, tussen Jezus en God in de hemel. ‘Laat alle gelovigen samen één zijn, net zoals wij samen één zijn, Vader,’ houdt hij zijn volgelingen hét voorbeeld van een hechte relatie voor. Let wel een gebed van Jezus, van de Zoon die één van hart en ziel met de Vader was en is -ze willen exact hetzelfde – wordt altijd verhoord. Daarom is de eenheid van de kerken geen zaak van een verordening, van een commando, maar van dankbaarheid. Want Christus bad voor ons en als Hij voor ons bidt, dat wij als christenen één zullen zijn in hem, dan bewaart hij ons zelf in die eenheid en kunnen onderlinge verschillen, conflicten, oud zeer of kerkmuren daar niets aan veranderen. We zijn in Hem één en daarom ook samen verbonden.

Bidden voor eenheid
Organisatiemodellen, managementinstrumenten, beleidsstukken, documenten gemeenteavonden, vergaderingen, inspraak, gesprekken, overleg, etc. worden ingezet om meters te maken bij de bouw aan de eenheid van de kerken, in het bijzonder bij de voortgang van de vereniging van de Ambrosiuskerk en onze wijkgemeente. Allemaal middelen die nodig zijn om zoiets belangrijks, moois, kwetsbaars en ingewikkelds als de groei naar eenheid van twee kerkelijke gemeenten. Het hogepriesterlijke gebed van Jezus in het evangelie van Johannes nodigt ons uit de eenwording juist ook via het gebed te benaderen.
We mogen ons invoegen in het gebed van Jezus voor de onderlinge eenheid.
Niet altijd weten we wat we moeten bidden. De brief van Paulus aan gemeenteleden van de kerk te Efeze, die verdeeld was, geeft gelukkig een passend voorbeeldgebed. Paulus schrijft aan de christenen in Efeze: ‘Ik kniel en bid tot God, de Vader.’ Je ziet het voor je. ‘God heerst over alle engelen in de hemel en over alle volken op aarde,’ verklaart hij zijn knielende houding nader.
‘Gods macht is groot,’ stimuleert hij de lezers te bidden, ook al gaat het om een lastige aangelegenheid als het slechten van scheidingsmuren. De kern van zijn gebed klinkt als volgt: ‘Ik bid dat hij jullie geloof zo groot maakt, dat Christus altijd in jullie aanwezig is.’ Mooie woorden, ‘dat Christus altijd in jullie aanwezig is’ maar ik hoor niks over eenheid of eenwording. Toch wel. Er wordt gebeden om een sterkere verbondenheid met Jezus Christus, zoals ranken aan de wijnstok verbonden zijn. Essentieel! Het gaat om de eenheid in Hem. Fundamenteel voor het bouwen aan eenheid is het gedeelde geloof in Jezus Christus en in zijn woorden. Want geloof in hem en zijn hogepriesterlijke gebed voor de eenheid van zijn volgelingen zijn – ik weet even geen ander woord – de ziel van elke vereniging.

Geef een reactie