Zondag 5 juli ’15
Avondmaal

Inleiding

Bijna iedereen kent de naam Jezus. Zelfs nu, 2000 jaar na zijn dood, wordt zijn naam nog steeds iedere dag door vele miljoenen in de mond genomen. Hetzij met eerbied, hetzij als stopwoord. Onze jaartelling hebben we aan Hem te danken en over niemand zijn zoveel boeken geschreven, films, muziek, en kunst gemaakt als over Jezus. Wereldwijd geloven meer dan twee miljard mensen in Hem. Jaarlijks trekken duizenden mensen naar onbekende streken om over Hem te vertellen.
Het thema: ‘Drukte rond Jezus’.

Schriftlezing: Marcus 6 : 1 – 6
Tekst voor de verkondiging: Marcus6: 6 ‘Hij stond verbaasd over hun ongeloof.’

Verkondiging

Gemeente van Jezus Christus,

Lovende woorden
Nieuwe buren. Leuke mensen, blijkt. Het klikt. Je drinkt wat vaker koffie bij elkaar.
‘Jullie gaan niet naar een kerk,’ vraag je op een zeker moment, geïnteresseerd in hun leven en levensovertuiging.‘Nee, wij hebben niet zoveel met het geloof.’‘Oké, respect!’De contacten verdiepen zich na verloop van tijd, de gesprekken net zo. Zelf kerkganger en overtuigd christen kom je met iets persoonlijks. Je snijdt aan wát, nee, wíe je bezielt. Jezus.’t Zou zomaar kunnen. Je zegt:-bijvoorbeeld in de bewoordingen van een gemeentelid, een vrouw van 48 –‘Jezus raakt mij. De verhalen over hem vertellen mij van zijn nabijheid bij mensen, helpen, soms furieus kwaad. Bewogen om mensen. Niet weglopend voor het lijden En steeds zich terugtrekkend op een berg om te bidden tot zijn Vader. Zo is hij mijn voorbeeld. Van hoe het leven bedoeld is.’Jezus roept bewondering op,althans dat kan.
In Marcus 6 bezoekt hij zijn geboortestad Nazareth en ontmoet in de synagoge zijn dorpsgenoten van vroeger. Lovende woorden zijn aanvankelijk niet van lucht. Stomverbaasd vraagt men zich af: ‘Waar haalt hij dat allemaal vandaan? Wat is dat voor wijsheid die hem gegeven is?En dan die wonderen die zijn handen tot stand brengen?’Geweldig!Je zou op grond van deze uitbundige reacties verwachten,dat deze enthousiastelingen in Jezus zouden gaan geloven en wel per direct. Helaas!Geloof blijft uit!Ze nemen zelfs aanstoot aan hem.‘Weg met hem!’ klinkt het een poosje later. Vanwaar die omslag?Waarom? Op die vraag geeft Marcus 6 : 1 – 6 het antwoord van toen.

Geen geloof
Terug naar nu. Nieuwe buren. Aardige mensen. Doen verder niets aan kerk of geloof. Je raakt met hen aan de praat over Jezus.’t Zou mooi zijn. Uit hun reactie spreekt waardering voor de hoofdfiguur uit het christendom, zelfs enige bewondering.‘We hebben meer met Jezus, dan met God,’ hemelen ze hem op. Ze roemen zijn menselijkheid en zijn bereidheid om voor het geluk van zijn medemens zelfs zijn leven over te hebben. Ze waarderen zijn levenslessen: je vijand liefhebben,geweldloos verzet, leven in liefde in plaats van mensen een juk van plichten op te leggen. Prachtig die Bergrede!Enz. Je denkt stiekem: ‘Volgens mij gaan mijn buurtjes binnenkort door de bocht en misschien wel mee naar de kerk.’Dus niet!Geen beweging richting hemel!Je bent over hun ‘ongeloof’- als ik het zo even mag zeggen -net zo verbaasd als Jezus over zijn dorpsgenoten,van wie hun bewondering zich niet concreet vertaalde in geloof in hem als de Messias.
‘Hij stond verbaasd over hun ongeloof,’ weet Marcus te melden. Waarom niet?
Wat is er mis met Jezus?

Zijn afkomst
Het Marcus evangelie zoekt naar een verklaring voor het ongeloof van de inwoners van Nazareth. Interessant, zeker ook voor ons, is die verklaring. Waarom willen zij niet met Jezus als hun Messias in zee gaan?Zijn wortels op het spoor gekomen
blijkt deze man een inwoner van hun ‘durp’ te zijn geweest. Jaren aan een stuk kluste hij gewoon als de plaatselijke timmerman aan hun huizen. Ze kennen z’n moeder Maria en zijn broers en zussen. Niets bijzonders aan dat gezin te zien of het moet zijn dat zijn vader Jozef al overleden is. Kortom: zijn al te normale oorsprong accordeert van geen kanten met wat hen voor ogen staat als het gaat over de super oorsprong van de echte Messias:hij zou van glorieuze en bovennatuurlijke komaf moeten zijn met een goddelijke stralenkrans om zijn hoofd als baby in de wieg.
Valt dat even tegen. Gewoon één van ons!That’s it!En straks gekruisigd. Ook dat nog. Jezus krijgt van hen dus de kans niet om zijn messiaanse vleugels uit te slaan
en mensen, psychisch, geestelijk, fysiek of sociaal in zwaar weer, te helpen.
Jammer!Een gemiste kans!Wat een blikvernauwing!

Eén van ons
Tijden veranderen. Mensen veranderen. Geloof verandert. Bijzijn dorpsgenoten toen viel Jezus als Messiasniet in de smaak, omdat hij te menselijk oogde,gewoontjes,
te nederig, te veel mens. Voor ons is een menselijke Messias juist een verademing.
Jezus uit het weinig verheffende dorp Nazareth is de ware. Jezus van beneden spreekt ons meer aan, merk ik,dan een Jezus van boven,waar de Joden van toen naar op zoek waren. Jezus als één van ons, als ideale mens, brengt hem voor kerkgangers en buren die niets aan het geloof doen een stuk dichterbij.
Een gemeentelid, een man van 45, verwoordt de overbrugde afstand zo:‘Jezus heeft voor mij een voorbeeldfunctie, in de manier waarop Hij mensen tegemoet treedt, waarbij Hij in ieder mens het wezenlijke zoekt. En of die mens nu goed of slecht is, Hij sluit niemand op voorhand uit en laat iedereen in zijn waarde.’
Hiermee houdt het niet op. Het gemeentelid voegt nog een regel toe:‘Ik bid tot Hem en soms praat ik in gedachten gewoon met Hem. Ik heb ook de ervaring dat Hij hoort en antwoordt.’ Jezus blijkt meer dan een ideaal mens.
Hij is van beneden, aards, en van boven, hemels. Beiden. Het gemeentelid eindigt met:‘Ik kan niet begrijpen dat mensen zonder Jezus kunnen, ik zou het zelf niet kunnen.’ Zo meteen vieren we het avondmaal om hem te gedenken en dichterbij te brengen.

Amen.

Geef een reactie